Radek Ziemniewicz

Dobrze jest pisać

Jak sfotografować psa?

Pytanie może wydawać się dziwne, bo przecież wystarczy wziąć aparat fotograficzny i zrobić psu zdjęcie. Pozornie nic prostszego. Owszem, jednak co ze zdjęciami, których jakość wymaga, aby przy rozmiarze powyżej 4 MPX, ostrość była wciąż zadowalająca? Gdzie ją w ogóle złapać? Na nosie, kufie, oczach czy lepiej zrezygnować z redukcji głębi ostrości?

Do przemyśleń na ten temat zachęcił mnie wczorajszy spacer z Joko do Puszczy Bukowej. Jesień jak co roku zachęca do wyjścia z domu swoim magnetycznym urokiem. Wychodząc na spacer nie sposób nie zabrać ze sobą aparatu. Od kilku lat wrzucam zdjęcia na stocki i mniej więcej tak samo długo robię zdjęcia psom. Obydwa zajęcia są bardzo zajmujące i dają dużo powodów do przemyśleń.

Joko duma przy Jeziorze Szmaragdowym w Szczecinie, dn. 20 października 2018 roku

Z przykrością przyznaję, że od dawna nie zrobiłem już zdjęcia psu, które byłoby większe niż 4 MPX i było dobrej jakości. Nikon D5200 z obiektywem 50.0 mm f/1.8 robi zdjęcia o wielkości 24 MPX. Mimo tego praktycznie każde moje zdjęcie pozostawia wiele do życzenia w zakresie ostrości głównego obiektu. Ratuję się wówczas zmniejszeniem rozmiaru obrazu podczas eksportu do formatu JPEG, dzięki czemu poprawiam ostrość zdjęcia, tracąc na jego wielkości.

Wczorajszy spacer okazał się jednak nadzwyczaj owocny, jeśli chodzi o jakość i zadowolenie ze zrobionych zdjęć. Chciałbym podzielić się swoimi obserwacjami inspirowanymi tym dniem.

Częste problemy

Warto zacząć od trudności, które napotykamy, gdy robimy zdjęcia naszym pupilom. Zakładam, że do dyspozycji mamy hobbystycznie zakupiony aparat, którym można robić zdjęcia z większą kontrolą parametrów niż tylko tryb automatyczny.

Typowe problemy to:

  1. Rozmazane zdjęcia — psy biegają tak szybko, że uchwycenie ich w ruchu stanowi nie lada wyzwanie. A nawet jak ta trudna sztuka się udaje, zdjęcie i tak wychodzi rozmazane.
  2. Nieostre zdjęcia — często zdarza się, że na podglądzie wszystko wygląda w porządku, a po powiększeniu do pełnego rozmiaru zdjęcia, ostrość łapie się na nosie lub zwierzę jest w ogóle nieostre (czego nie można powiedzieć o ławce obok lub o drzewach w tle).
  3. Fragmenty psa poza zdjęciem — łapa poza kadrem, przycięte ucho, niewidoczny ogon to nieobce nam problemy przy fotografii zwierząt. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy decydujemy się na sesję wielu psów na spacerach w grupie.
Joko obserwuje obiekt poza kadrem, dn. 20 października 2018 roku

Powyższe 3 problemy to najczęstsze powody niezakwalifikowania się zdjęcia do tego, aby chociaż spróbować wrzucić je do banku zdjęć. Na szczęście jest kilka rzeczy, które możemy zrobić, aby zminimalizować ilość takich zdjęć, ewentualnie próbować odratować te, które już zrobiliśmy.

Lista 7 krótkich porad

Zacznijmy więc od esencji, czyli krótkich i szybkich porad. O detalach porozmawiamy później. Oto one:

  1. Psi model — zacznij od jednego psa, najlepiej takiego, którego dobrze znasz.
  2. Warunki — na sesję wybierz pochmurny dzień lub złotą godzinę.
  3. Miejsce — łatwiej zrobisz dobre zdjęcia w odosobnionym miejscu niż w parku pełnym innych psów i ludzi.
  4. Sprzęt i ustawienia — jasne obiektywy z małą głębią ostrości przyniosą ci więcej satysfakcji z efektów. Tryb automatyczny to za mało, aby zapanować nad zdjęciem, natomiast preselekcja czasu i przysłony jest dobrym początkiem w drodze do trybu manualnego.
  5. Kadrowanie — lepszy jest nieco większy kadr, który można później przyciąć lub zmienić podczas korekty wymagającej obrócenia zdjęcia (np. wyprostowanie horyzontu).
  6. Postprodukcja — rób zdjęcia w plikach RAW, obrabiaj je później np. w programie Adobe Lightroom. Algorytmy producentów aparatów, które wywołują zdjęcia w locie zapisując je do formatu JPEG, nie wydobędą z twoich zdjęć tego, co dostrzegłeś w wizjerze aparatu w chwili naciśnięcia spustu migawki!
  7. Zabawa i smaczki — to najważniejsza porada: nie trać frajdy z robienia zdjęć — ani ty, ani twój pies! Niech sesja będzie zabawą dla obu gatunków. Dlatego tarzaj się po ziemi, kładź się razem z psem, rób niskie ujęcia, wskakuj na ławki, drzewa, biegaj, rób zdjęcia z ręki itd.

Piękne zdjęcia psów

Powyższa lista to dobry początek do tego, aby uwiecznić psich towarzyszy naszego życia. Sam uwielbiam fotografować psy. Oczywiście Joko ma specjalne miejsce przed moim obiektywem, ale każdy czworonóg dostarcza mi radości, gdy próbuję złapać go w kadr.

1. Psi model

Wybranie jednego psa i to takiego, którego dobrze znasz, okazuje się krytyczne zwłaszcza na początku naszej przygody z fotografią.

Jeden pies to same korzyści. Pozwoli ci skoncentrować się na jednym obiekcie. Twojej uwagi nie rozproszy inny psiak biegnący akurat za piłką lub chcący przywitać się z twoim modelem. Pozwoli także skupić się twojemu psu na jego zadaniu. Dlatego pies powinien znać także ciebie.

Wracamy z Joko do domu, dn. 20 października 2018 roku

Wszystko się dobrze układa, gdy to twój pies. A co, jeśli tak nie jest? Jak sprawdzić, czy obcy pies jest dobrym obiektem na modela do sesji? Moim zdaniem, jeśli pies ufa ci na tyle, żeby pójść z tobą na spacer, to dobry powód, żeby przypuszczać, że sesja będzie udana. Jeżeli zaś się opiera, ciągnie z powrotem do domu lub do swojego pana, dajcie sobie jeszcze trochę czasu.

Możesz też zaprosić właściciela psa na taką sesję. Tego, czego absolutnie nie wolno robić, to zabierać losowe psy spod sklepów tylko dlatego, że wydaje ci się, że wyjdą ładnie na zdjęciach…

Psi modele w kwestii łapania ostrości nie różnią się niczym od nas. Ostrość łapiemy na oczach zwierzęcia. Nie znam lepszego sposobu niż automatyczny pomiar punktów ostrości i seria kilku lub kilkunastu zdjęć dla jednego ujęcia. Dopiero w postprodukcji na pełnym ekranie komputera widzę, które zdjęcia nadają się do dalszej obróbki. W przypadku banków zdjęć, niestety, nie ma odstępstw od tej zasady. Złapanie ostrości na kufie, nosie czy uszach kwalifikuje dane zdjęcie wyłącznie do katalogu z pamiątkami związanymi z naszym psiakiem, co też powinno nas radować. O stocku możemy jednak zapomnieć.

2. Warunki

Warto wybrać się na sesję z psem wtedy, gdy jest pochmurno. Alternatywą może być skorzystanie ze złotej godziny, czyli wyruszenie z domu tuż po wschodzie słońca lub co najmniej na godzinę przed zachodem. Niemniej z moich doświadczeń wynika, że łatwiej robi się zdjęcia w pochmurny dzień mniej więcej około południa.

Zmęczona Joko w Karkonoszach, dn. 24 lipca 2018 roku

Głównie chodzi o możliwość skupienia się na technicznych aspektach wykonywania zdjęć. Nie przejmujesz się wtedy ostrymi cieniami, prześwietleniami, szukaniem odpowiedniego oświetlenia.

Chmury w ciągu dnia dają nam ładnie rozproszone światło. Jeśli dodatkowo jesteśmy w lesie, mamy warunki idealne.

3. Miejsce

Podobnie jak podczas nauki nowych sztuczek, również do robienia zdjęć warto wybrać odosobnione miejsce.

Robienie zdjęć na wybiegu jest często jednym z pierwszych doświadczeń, które mamy przy psiej fotografii. To bardzo wysoko postawiona poprzeczka. Psy są w nieustannym ruchu. Mnogość bodźców sprawia, że trudno jest wymagać od nich jakiejkolwiek formy pozowania. Nie wspominając o pozostaniu na moment w bezruchu. Jeśli koniecznie chcesz zacząć od psich wybiegów, oczekuj najlepszych efektów po zabawie, gdy wybiegane psy odpoczywają leżąc i ziając. W mojej ocenie jest to jeden z milszych psim właścicielom widoków.

Joko i Jezioro Szmaragdowe zimą, dn. 31 stycznia 2015 roku

Dobrze jest wybrać się na spacer do lasu. Nowe zapachy na pewno będą zachętą dla psa do aktywności. Dzięki temu znajdziemy wiele sposobności na ciekawe ujęcia. Z drugiej strony w lesie mamy gwarancję przepięknego tła. Wybranie się na spacer w zielone tereny to zawsze dobry pomysł. Praktycznie każda pora roku i każda pogoda jest odpowiednia na to, by zrobić kilka dobrych zdjęć.

4. Sprzęt i ustawienia

Jeśli mamy jeden aparat z jednym obiektywem, wybór sprzętu jest już dokonany. Bierzemy to, co mamy. Wcale nie jest trudniej wtedy, gdy dysponujemy kilkoma obiektywami. Warto wziąć wszystkie i zrobić co najmniej kilka zdjęć każdym obiektywem. Etap postprodukcji jest także po to, aby ocenić efekty i rozwijać swoją świadomość, który obiektyw sprawdza się w danych warunkach.

Obiektyw

Jasny obiektyw to wg mnie jeden z pierwszych obiektywów, który powinien znaleźć się w naszej torbie z aparatem. Oprócz tego, że przy małej wartości przysłony (np. ƒ/1.8) uzyskujemy ładny efekt rozmycia tła, łatwiej jest zadbać o pozostałe parametry zdjęcia. Mniejsza wartość przysłony to przysłona bardziej otwarta, co pozwala na wpuszczenie większej ilości światła w jednostce czasu. Dzięki temu możemy skrócić czas naświetlania (brak rozmazanych zwierząt) oraz zmniejszyć wartość ISO (zdjęcia bez szumów).

Joko na plaży w Pobierowie, dn. 25 sierpnia 2016 roku

Tutaj płynnie przechodzimy do trybu manualnego, który jest niezbędny przy najtrudniejszych warunkach oświetleniowych. Sam preferuję robienie zdjęć z preselekcją przysłony. Wówczas w lepszych warunkach martwię się tylko o to, aby zadbać o kadr i głębię ostrości. Sprawdza się to w fotografii krajobrazów, ale psy wymagają od nas więcej.

Tryb preselekcji lub manualny

Po ustawieniu odpowiedniej przysłony przechodzimy w tryb manualny, w którym ustawiamy krótszy czas naświetlania. Dzięki czemu ISO się podniesie (sam ustawiłem aparat tak, że zatrzyma się maksymalnie na wartości ISO 800), na co do rozsądnych wartości możemy sobie pozwolić. Teraz pozostaje już tylko ustawić taki czas naświetlania, aby nasz czworonożny przyjaciel nie rozmazywał się na zdjęciach. Zdjęcia będą oczywiście nieco ciemniejsze niż te, które wyszłyby z ustawień automatycznych aparatu, jednak z tym poradzimy sobie w postprodukcji.

5. Kadrowanie

Moim zdaniem kadrowanie jest rdzeniem fotografii, a to wymaga chwili zastanowienia. Coś wyzwoliło w nas potrzebę wykonania zdjęcia — emocje, zdarzenie, ciekawość. Kadr, który temu nadamy, jest pierwszym, co się wydarzy w drodze do wykonania fotografii. Często po samym przyłożeniu oka do wizjera aparatu rezygnujemy ze zrobienia zdjęcia. Sam kadr dostarcza nam zatem informacji o tym, czy wato nacisnąć przycisk aparatu.

Joko w śniegu zimą, dn. 5 stycznia 2017 roku

Dlatego sądzę, że nieco większy kadr jest zawsze lepszy niż tylko trochę za mały. Podobnie jak w powiedzeniu, że lepiej przyjechać gdzieś 2 godziny za wcześnie, niż 2 minuty za późno. Straconego za małym kadrem fragmentu fotografii nic nam nie zrekompensuje. Kadrowanie jest jeszcze ważniejsze, gdy myślimy o postprodukcji. Mnóstwo zdjęć, które oglądałem po kilku godzinach na komputerze, odkrywało przede mną swoje mankamenty takie jak nierówny horyzont czy krzywe drzewa. Wszystko to da się odratować pod jednym warunkiem: został zachowany odpowiednio luźny kadr.

6. Postprodukcja

Jedną z rzeczy, których żałuję, gdy myślę o fotografii, są stare zdjęcia sprzed 2010 roku. Robiłem je wówczas Nikonem D5000, a zatem miałem pełną możliwość zapisywania ich w formacie RAW. Niestety, nic nie natchnęło mnie wówczas, aby te pliki zachować. Nie potrafiłem wtedy z nimi pracować, więc uznawałem je za nieprzydatne. Po latach widzę, że moje próby obróbki zdjęć w programie GIMP przynosiły raczej marne efekty. Mimo że w samych zdjęciach kryje się duży potencjał.

Misia jesienią, dn. 5 listopada 2015 roku

Dlaczego postprodukcja jest moim zdaniem ważna szczególnie w przypadku psów?

  • Ponieważ pozwala wyciągnąć z ciemności cienie i przygasić nieco prześwietlenia, które w pracy zwłaszcza z umaszczonymi na czarno psami zawsze się pojawiają.
  • Zapisując zdjęcia w RAW-ach nie musimy przejmować się balansem bieli. Możemy skupić się na pracy ze zwierzęciem. Szkoda przegapić fajny moment na rzecz technicznej czynności, którą jest ustawienie balansu bieli.
  • Praca w trybie manualnym (patrz pkt 4. Sprzęt i ustawienia) może sprawić, że będziemy musieli podnieść jasność całego zdjęcia. Szeroki zakres jasności, które są zapisywane w plikach RAW, pozwoli nam na to.

Jeśli powyższe powody są niewystarczające, weź pod uwagę to, czego być może nie wiesz na tym etapie. Zapisz na zewnętrznym dysku lub w chmurze pliki RAW, nie musisz jeszcze z nimi pracować. Dzięki temu unikniesz powodu do żalu w momencie, gdy zechcesz do nich wrócić.

7. Zabawa i smaczki

Tak jak wspominałem, jest to jeden z ważniejszych punktów całego tego artykułu. Nie trać z oczu nadrzędnego celu, dla którego zaprosiłeś do swojego życia psa!

Joko w Świnoujściu, dn. 8 lipca 2017 roku

Hasło zabawa dotyczy zarówno ciebie jak i twojego psa. Dlatego poza robieniem standardowych zdjęć z ręki na stojąco:

  • szukaj niestandardowych ujęć kładąc się na ziemi, rzucając się w krzaki, turlając się po śniegu — koniecznie śmiej się przy tym głośno, a niech twój pies skacze dookoła i szczeka,
  • zniż się do poziomu swojego pupila, jednostajna seria zdjęć znad psa jest monotonna i nieciekawa, szukaj perspektywy przy ziemi, niech jej fragment będzie na zdjęciu,
  • miej pod ręką smaczki, którymi nagrodzisz swojego psa za cierpliwość, którą musi mieć dla ciebie i twoich ambicji zrobienia pięknej pamiątki,
  • jeśli widzisz, że pies odczuwa dyskomfort, odpuść — jeśli zadbasz o komfort swój i swojego psa, chętniej wrócisz do robienia zdjęć swojemu czworonożnemu przyjacielowi w przyszłości,
  • nie oczekuj zbyt wiele, piękne zdjęcia to niespodzianki, które są efektem ubocznym pracy ze zwierzęciem, dbania o jego komfort i radości z tego, że można spędzić trochę czasu z aparatem w ręku.

Fotografia psa

W trakcie pisania tego artykułu miałem olbrzymią frajdę. Mogłem uporządkować sobie jeden z obszarów fotografii stockowej. W moim portfolio na Shutterstocku i Dreamstime znajduje się wiele prac będących efektem stosowania opisanych porad. Mam nadzieję, że zastosowanie nawet niektórych z nich ułatwi ci robienie zdjęć twojemu psu.

Misia po dniu spędzonym na plaży w Pobierowie, dn. 25 sierpnia 2016 roku

Każda fotografia jest jak stop-klatka z filmu, w którym razem gracie główne role. Zadbaj proszę o to, aby twój pupil czuł się jak w ambitnej komedii. Dostarcz mu dużo mądrej radości, a wspaniałe zdjęcia niech będą miłym zaskoczeniem i nagrodą pod koniec dnia, nie zaś celem samym w sobie.

Previous

Wizyta w Exeter

Next

Wspomnienia z Teignmouth

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén